Zagospodarowanie poddasza

Zagospodarowanie poddasza

Formalności związane z zamianą nieużytkowego poddasza na mieszkanie zależą od planowanych prac. Jeżeli przebudowa ma się wiązać z ingerencją w konstrukcję budynku lub zmienić jego wygląd zewnętrzny, trzeba uzyskać pozwolenie na budowę.

Biuro na poddaszuJeśli jednak adaptacja pomieszczeń nie narzuca np. zmiany rozmiarów okien lub ich liczby, przebijania nowych otworów drzwiowych, usuwania lub wstawiania ścian czy kucia otworów w stropach, wystarczy zgłosić ją w starostwie powiatowym, na co najmniej 30 dni przed planowaną zmianą sposobu użytkowania poddasza.

Specjaliści ocenią nośność stropu

Ocenę skali i rozległości prac trzeba powierzyć specjalistom. Uprawniony inżynier - lub rzeczoznawca budowlany - musi sprawdzić możliwości konstrukcyjne, zbadać, czy zmiany są możliwe do wykonania, ocenić nośność stropu, stan techniczny więźby i pokrycia dachu. Do architekta zaś będzie należało sprawdzenie, czy wysokość pomieszczenia, konstrukcja dachu i rozmieszczenie instalacji umożliwią przekształcenie poddasza w pomieszczenie mieszkalne o odpowiedniej powierzchni użytkowej.

Ciepło i jasno

Zmieniając przeznaczenie poddasza, trzeba zadbać o odpowiednie ocieplenie. Najlepiej nada się do tego wełna mineralna. Wcześniej trzeba będzie ułożyć pod pokryciem wiatroizolacyjną folię dachową o wysokiej paroprzepuszczalności. Należy ją przymocować do krokwi od strony zewnętrznej. Między folią a pokryciem dachu musi pozostać kilkucentymetrowa szczelina, służąca wentylacji! Utworzeniu takiej szczeliny pomoże przybicie do górnych fragmentów krokwi listew dystansowych.

Wełna, ułożona pod folią paroprzepuszczalną, ma dokładnie wypełnić przestrzenie między krokwiami. Należy zastosować warstwę co najmniej 20 cm (metodą mijankową: 15 + 5 cm). Dokładna jej grubość, zależna od konstrukcji dachu, wynikać będzie z obliczeń uprawnionego inżyniera. Kolejną warstwą jest folia, której zadaniem jest niedopuszczenie, by wilgoć z pomieszczeń wnikała w warstwę izolacyjną. Jako okładzinę wewnętrzną można zastosować płyty gipsowo-kartonowe, ułożone na specjalnie przygotowanym ruszcie. Spoiny między płytami należy wypełnić gipsową masą szpachlową, stosując specjalną taśmę zbrojącą. W pomieszczeniach mokrych, np. łazienkach, muszą to być płyty impregnowane (zielone).

W dachu, niekiedy nazywanym przecież piątą ścianą domu, warto zamontować okno połaciowe, dające dostęp naturalnemu oświetleniu. Nie oznacza to jednak wystawienia pomieszczeń na nadmiar światła słonecznego i żaru. Przed tym uchronią je rolety, żaluzje czy markizy, których rynek oferuje niemało.

W budownictwie tradycyjnym wielu zwolenników wciąż mają lukarny - pionowe okienka w dachu, często sprawiające wrażenie stylowych nadbudówek.

Podobnie jak o dostęp światła, zadbać trzeba o dopływ odpowiedniej ilości świeżego powietrza. Z tego względu warto zainwestować w okna z nawiewnikami lub klapami wentylacyjnymi.

Stawiamy ścianki działowe

Przed podjęciem decyzji należy skontaktować się z konstruktorem stropu. Jeśli nośność pozwala, można na poddaszu wylać samopoziomujący podkład podłogowy, np. anhydrytowy. Te gotowe, suche mieszanki - po wymieszaniu z wodą - nadają się jako podkład pod terakotę czy wykładziny. Wylewa się je na podłoże oczyszczone z luźnych elementów, kurzu, brudu, wapna, tłuszczów itp.

Miejsca narażone na działanie wody, np. w łazience, należy zaimpregnować wodoszczelną folią elastyczną w płynie Woder E lub dwuskładnikowym Woderem Duo.

Ścianki działowe przenoszą na strop i ściany nośne jedynie ciężar własny, nie zaś obciążenia pochodzące od innych elementów budynku.

Z tego względu ich stawianie raczej nie wymaga dodatkowych wyliczeń konstrukcyjnych. Materiał trzeba jednak tak dobrać, by ścianka mogła spełniać swe funkcje: by możliwe było, na przykład, mocowanie na niej szafek czy innych elementów związanych z przeznaczeniem pomieszczenia. Warto też tak zaprojektować ścianki, by maksymalnie chroniły przed przenikaniem dźwięków do sąsiednich izb.

Jako ścianki działowe na poddaszach dobrze sprawdzają się lekkie konstrukcje szkieletowe, obłożone płytami gipsowo-kartonowymi lub gipsowo-włóknowymi. Możliwe są też, przy akceptacji ekspertów, ścianki murowane z cegły lub pustaków, klasycznych bądź szklanych.

Oceń artykuł
4,10 / 10 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Daniel Szafruga (Gazeta Wrocławska. Solidny deweloper)

Polecamy Ci również

Zobacz także